سالهاست که روز زن برای من معنا پیدا کرده. اما امسال متوجه شدم که روز زن معنای کاملاً درستی در ذهن من نداشته. به روند دردناکی که باعث شد متوجه این موضوع بشم کاری ندارم. یاد اولین سالهایی که مامان به فعالیت برای زنان روی آورده بود می افتم و یاد تمام برنامه ها، سخنرانی ها، پنل ها، بزرگداشتها و شاید جشن ها.... 8 مارس، 22 خرداد، 13 اسفند و خیلی روزهای دیگه برای من یادآور تلاش های زنان برای احقاق حقوقشون در کشوری بوده که نه فقط قوانین اون ضد زنه بلکه حتی آن میزان اندک از قوانینی که می تواند به نقع زنان باشد بر اثر فساد سیستم های اجرایی و نظارتی اعمال نمی شن. جامعه ای که حتی روند خروج از سنت هاش هم مثل سنت هاش ، ضد زنه. بخاطر تمام اینها، برای من هرنوع فعالیت مربوط به زنان، روندی بوده برای آگاه سازی و مبارزه. بله بهترین کلمه مبارزه است و آگاه سازی. با این وصف، حتی وقت هایی که روز زن رو تبریک می گفتم _ اغلب به کسانی که اصلاً نمی دونستند چنین روزی وجود داره! _ هدفم همین آگاه سازی بوده. درحالی که 8 مارس جنبه ی دیگه ای هم داره.
برای مامان اس ام اس آمده بود:
- روز زن مبارک باد
- ممنونم عزیزم. به امید زمانی که این روز رو در خیابون ها جشن بگیریم.
من تعجب کردم. هرگز افق انتظارم رو در این حد وسیع نکرده بودم.
به یاد کسی افتادم که هند زندگی می کند، وقتی به ایران اومده بود تعریف می کرد که در هند برای خانواده هایی که جمعیتشون رو کنترل می کنند امتیازاتی قائل می شوند اما وقتی این دوست ما با به قول معروف روشنفکرهای! هندی صحبت کرده و گفته خب اصلاً با وجود این میزان رشد جمعیت و این وضعیت فقر و عدم امکانات، چرا دولت بیش از 1 فرزند رو در هر خانواده غدغن نمیکنه؟؟ دوستان هندی با تعجب بهش نگاه کردن و گفتن که حکومت اجازه نداره به انسانی در مورد تعداد بچه هاش چیزی رو حکم کنه، تنها میتونه آموزش بده و آگاه کنه تا مردم خودشون تصمیم بگیرن. دوست ما میگفت که من متوجه شدم که اونقدر ما در سیستم استبدادی حکومت خودمون محدود شدیم که مثل همون ها هم به حکومت، قدرتش و وظایفش، و آزادی های خودمون فکر می کنیم.
روز زن مبارک
روزی که در درجه اول روز جشن است و شادی
به امید روزی که برای تبریک روز زن احتیاجی به مبارزه نباشد.
۱ نظر:
خواستم کامنت بذارم دیدم حرفام خیلی زیاده! گفتم یه پست می ذارم!
حالا فردا بیا سر بزن!
ارسال یک نظر