امروز یه لحظه به این فکر کردم که اگه تصمیم بگیرم از این لحظه، تنها کاری که تو زندگی انجام میدم برطرف کردن کنجکاوی هام باشه زندگیم چه شکلی میشه؟؟
همین الان چقدر دارم در جهت برطرف کردن کنجکاویهام زندگی میکنم؟
اصلا چه چیزی تو زندگی مهم تر از اون چیزیه که در موردش کنجکاوم؟ واقعا چی؟
یا آیا اصلا من اونقدر کنجکاوی دارم که برای پر کردن کل زندگیم کافی باشه؟
به این نتیجه رسیدم که دارم وقتمو تلف میکنم اگه زندگیم بجای پرداختن به سوالام، داره صرف از بر کردن جواب های سوال های دیگران میشه.
اما هرکسی هم شجاعتشو نداره ببینه دلش میخواد چی بدونه، بعد هم بره سراغ فهمیدنش.
من چطور؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر