امروز از کسی چیز جالبی یاد گرفتم:
روی کاغذ یه شکل فنر مانند کشید و گفت زندگی آدم مثل یه فنره. وقتی تو یه زمینه ای تواناییش کم باشه، یکی از حلقه ها بجای اینکه خط باشه نقطه چینه. توی شکلی که رو کاغذ کشیده بود یکی از حلقه ها رو نقطه چین کشید و بعد دورش دایره کشید: وقتی تلاش میکنی تو اون زمینه مشکلت رو حل کنی، داری این نقطه ها رو بهم وصل می کنی. نقطه ها رو بهم وصل کرد، گفت: وقتی این حلقه سالم بشه، تبدیل به نقطه ی قوتت میشه. یعنی اینم بهت کمک میکنه که بپری.
من همیشه حلقه های کاملا سالم فنرم یه تعداد محدوده. سعی میکنم تو چیزهایی که ضعف دارم بهتر بشم اما همیشه به عنوان زمینه ای بهشون نگاه می کنم که حداکثر می تونم توش بد نباشم. اما نه به عنوان یه حلقه ی سالم که حتی میتونه کمک کنه برای پرش های بعدی. هیجان زده شدم وقتی اینطور ساده گفت که میشه اینقدر در زندگی قدرتمند بود.
امروز یاد گرفتن های دیگه ای هم هیجان زده ام کرد :) دارم پیدا میکنم... نه، اشتباه نمی کنم. درستشو پیدا کردم!! باید مهدی می بود تا مثل دوشنبه عصرها، از هیجان کشف هام براش بگم... از همون جنس بود امروز. از جنس یاد گرفتن چیزی که ارزش زندگی کردن داشته باشه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر